ايرانسل از تغيير شيوه اعمال ماليات بر ارزش افزوده در فروش شارژ الكترونيكي مستقيم خود خبر داد.
مريم ايراندوست سرمربي تيم ملي فوتبال ملوان، عكسي از خود به همراه نيكي كريمي بازيگر سينما منتشر كرد.
مريم ايراندوست سرمربي تيم ملي فوتبال ملوان، عكسي از خود به همراه نيكي كريمي بازيگر سينما منتشر كرد. او دراين باره نوشت: خانم نيكي كريمي عزيز در روزي كه باهم هم تيمي شديم و البته يه پاس هم دادم و ايشون گل زد به همين راحتي. ...
| با هك شدن دو سيستم ديگر رايگيري الكترونيكي، مقامات امنيتي-اطلاعاتي امريكا بهشدت نگران نفوذ هكرهاي روس در انتخابات رياست جمهوري اين كشور هستند و ممكن است كل اين سيستم را تعليق كنند.به گزارش ايتنا از خبرآنلاين، پس از هك ديتابيس سيستم رأي گيري الكترونيكي دو ايالت امريكا در هفتههاي اخير، مقامات اف.بي.آي به مسولين فشار آوردهاند تا سيستمهاي مرتبط را ايمنسازي كنند.واحد سايبري اف.بي.آي در هشدار ۱۸ اوت تأكيد كرده كه هكرهاي خارجي (روس يا ساير كشورها) قصد تخريب و تغيير نتيجه انتخابات رادارند.هك اطلاعات كميته ملي حزب دموكرات كه بعداً معلوم شد توسط هكرهاي روس انجامشده، باعث شده تا حكومت امريكا نسبت به برگزاري انتخابات بهصورت الكترونيكي ترديد كند. با استعفاي «دِبي واسرمن شولتز» مدير كميته ملي دموكرات پس از انتشار ۱۹ هزار ايميل مربوط به استراتژي اين حزب در انتخابات و تكذيب هك شدن اين سيستم توسط دولت مسكو؛ «جِه جانسون» وزير امنيت داخلي اعلام كرد كنفرانس اضطراري براي امنيت سيستمهاي رأي گيري الكترونيكي برگزار ميكند و در آنجا دراينباره تصميمگيري خواهند كرد كه آيا ميشود سيستم را ايمنتر كرد يا بهطوركلي بايد قيد سيستم الكترونيكي را زد؟ياهو نيوز اخيراً گزارش داد كه در ماه جولاي و به دنبال سرقت اطلاعات ۲۰۰ هزار رأي دهنده، سرور اصلي به مدت ۱۰ روز خاموش شد تا مشكلات امنيتي آن رفع شود اما مشكل ادامه پيدا كرد. در حمله به سيستمهاي آريزونا (iVote System) از يك نرمافزار فوق هوشمند براي سرقت ديتا استفادهشده بود.واقعيت اين است كه در سيستم رأي گيري از اپليكيشنهاي مربوط به زنجيره تأمين / Blockchain و سيستم رمزنويسي استاندارد استفاده ميشود و هر رأي به رأي دهنده وصل ميشود.در دسامبر گذشته برزيل اين سيستم را تعطيل كرد! |  |
| هادي خانيكي، رئيس انجمن ايراني مطالعات فرهنگي و ارتباطات در ششمين همايش سالانه ملي سلامت روان و رسانه گفت: با گسترش تكنولوژيهاي ارتباطي و فراگيرشدن تلفنهاي هوشمند و رسانههاي جديد، ابزار رسانهاي مشتركي بين كودكان و بزرگسالان به وجود آمده است. به اين دليل در گذشته منازعه كمتر بود كه كودك براي مراجعه به رسانهاي مثل مجله بايد سواد لازم را پيدا ميكرد ولي الان اين گونه نيست و تسلط او در استفاده از تلفنهاي هوشمند بيشتر از والدين خود است. اين ابزار رسانهاي مشترك مرزهاي بين بزرگسالي و كودكي را تشديد كرده است، فضاي زيست كودكان بزرگسالانه شده است.مبادله دانش در حوزههاي مختلفخانيكي با اشاره به پنج دوره گذشته اين همايش درباره «مفهوم جديد كودكي و حلقههاي مفقوده در رسانهاي شدن دنياي كودك ايراني» گفت: من از اولين دوره اين همايش حضور داشتهام و خوشبختانه بعد از پنج دوره برگزاري اين همايش شاهد حركت رو به جلو هستيم. نطفه همايش از اين تفكر آغاز شد كه آيا مسائل روان پزشكي را بايد محدود در اين حوزه كرد يا اين كه لازم است به ابعاد اجتماعي و ارتباطي آن هم پرداخت و براساس همين احساس بود كه در ابتدا در كنار كرسي يونسكو و انجمنهاي مختلف روانشناسي و جامعه شناسي قرار گرفتيم تا مسئله را در ابعاد پنجگانهاي پيگيري كنيم. اين كار منجر شد تا دانش و علم هر حوزه به حوزه ديگر منتقل شود.مشكل جامعه ايران ضعف گفتوگو استاو ادامه داد: مشكل جامعه ايران ضعف گفتوگو و تواناييهاي گفتوگويي است كه در ايجاد شكافها مؤثر است و همين ضعف گفتوگو باعث ميشود وقتي در حوزه آكادميك هم از ارتباط رسانه و روان پزشكي سخن به ميان ميآيد، دچار بدفهمي ميشويم. پس ما نياز داريم تا گفتوگو كنيم. از نتايج نشستهاي پنج گانه گذشته ميتوان به روي آوردن دانشجويان ارتباطات و همچنين روان پزشكي به تحقيقات ميان رشتهاي اشاره كرد كه تداوم اين تحقيقات را در كارگاههاي برگزار شده در اين همايش ميتوان مشاهده كرد.عضو هيئت علمي دانشگاه علامه طباطبايي تصريح كرد: من فكر ميكنم جاي يك بحث در اين نشست خالي است و آن عدم اتصال ارگانيك با نشستي است كه چند ماه پيش درباره كودكي در ايران برگزار شد و اتفاقاً محور آن نشست هم مثل امروز دكتر معين بودند. عدم ارتباط و اتصال اين دو نشست باعث عدم انتقال نتايج آن به نشست امروز شده است. اما چون من در هر دو نشست حضور داشتم براي همين بحث مشتركي با آن نشست خواهم داشت. در نشست چند ماه گذشته بحث اصلي اين بود كه كودكي را نميتوان با تعريف و چارچوب گذشته مطالعه كرد و بايد فهم جديدي نسبت به آن داشته باشيم.كودك قرون وسطي يعني بزرگسال كوچكخانيكي با اشاره به تعريف فيليپ اليس از كودكي گفت: ميتوان اين تعريف را مبناي بحث قرار داد كه ميگويد مفهوم كودكي متعلق به دوران جديد است و در قرون وسطي مفهوم كودكي وجود ندارد، نه اين كه كودك وجود نداشت بلكه كودك به معناي بزرگسال كوچك بود. اليس در كتاب خود به اشكال كودكي هم اشاره ميكند. به عنوان مثال وقتي از كودكي در خاورميانه حرف ميزند، آغشته به حمايت خانواده و توقع وفاداري از كودك است و جامعهپذيري كودك از زماني آغاز ميشود كه نسبت به اطرافيان خود شناخت پيدا ميكند و احترام به پدر و مادر، مذهب، مهماننوازي از مصداقهاي جامعه پذيري در اين دوره است. به طور كلي در اين نگاه منافع گروهي و جمع بر منافع فردي تقدم پيدا ميكند و اهميت كودك هم در راستاي همين اهداف معنا دارد.كودك مدرن فاقد عقل و دانش و مهارتاو تصريح كرد: مفهوم كودك در دوران مدرن معناي متضاد و متناقض با دوران گذشته پيدا ميكند و با تمايزيافتگي تعريف ميشود ولي باز اين تمايز نيز متكي بر صورتبنديهاي قبلي است و كودك به نوعي فاقد عقل و دانش و مهارت است و بهره لازم را از قواي شناختي ندارد و از سويههاي تاريك هستي مثل مرگ و عشق و زندگي چيزي نميفهمد. به طوركلي در دوران قديم براي كودك جايي قائل نيستند و كودك بايد زودتر بزرگ شود ولي در دوران مدرن براي كودك جايي در نظر گرفته شده است. بايد از اين جا با شتاب بيشتر گذر كرد و اين بزرگسالان هستند كه بايد كودك را از دالان كودكي عبور بدهند و به بزرگسالي برسانند.كودك پستمدرن مايه رشك بزرگساليرئيس انجمن ايراني مطالعات فرهنگي و ارتباطات اظهار كرد: در عصر جديد مفهوم كودكي در دوره پسامدرن مطرح ميشود. در اين نگاه به جاي تكيه بر كمبودها سعي ميشود بر افزودههاي دوران كودكي تكيه شود. يعني كودك ويژگيهايي دارد كه بزرگسال هميشه آرزوي داشتن آنها را دارد. بزرگسال به كنجكاوي، تواناييهاي ذهني و توانايي طرح پرسشهاي عميق فلسفي كودك غبطه ميخورد. در مجموعه تعاريف پسامدرن، كودك مايه رشك بزرگسال است و چيزهايي دارد كه بزرگسال ندارد. پس اگر بخواهيم تحول مفهوم كودكي را دنبال كنيم ميتوانيم بگوييم نقطه مشترك دوران مدرن و پسا مدرن قائل شدن به تمايز است يعني كودكي را بايد جداي از بزرگسالي فهميد.عقلانيت كودك و شهروند بودن اوهادي خانيكي در ادامه با اشاره به پژوهش شيخرضايي در نشست كودكي در ايران گفت: شيخرضايي در مقاله خود به برخي از ابعاد كودك پرداخته بود؛ كودك برخوردار از عقلانيت است. اگرچه با عقلانيت بزرگسال متفاوت است و به معناي بينيازي كودك از بزرگسالان نيست بلكه به معناي اين است كه يك هسته عقلاني هم در كودك وجود دارد و ما بايد ياد بگيريم كه با كودك سخن معقول بگوييم. نكته دوم اين بود كه كودك را شهروند ذي حقي تلقي كنيم. به نظر من آنچه در همه بحثها و پنلها مغفول مانده است. بحث حقوق كودكان بود كه هنوز به اين مسئله نتوانستهايم برسيم و حق كودك در استفاده از فضاي مجازي چيست و چگونه اين حق را براي او اعمال كنيم.اين مدرس ارتباطات ادامه داد: ما نيازمند هستيم كه به مقوله مطالعات كودكي ورود پيدا كنيم. در اين مطالعات همه جامعه شناسان، روانشناسان و هم ارتباطاتيها بايد مطالعات كودكي را به عنوان مسئله جديدي بپذيريم و و مورد مطالعه قرار دهيم. از دو منظر روانشناسي و جامعه شناسي دو نقد به مطالعات كودك وارد است. نقد روانشناسي با نقد سنت رشد پياژه شروع ميشود كه در آن سنت مطالعه كودك براي چگونگي ورود به بزرگسالي مطرح است. در اين نگاه محيط اجتماعي را زمينه اصلي رشد ميدانند و خاستگاه روان آدمي را در اجتماع جستوجو ميكنند. اگر مي خواهيم رسانهها را نقد كنيم بايد از اين منظر وارد شويم. رسانهها هميشه باعث تقويت نميشوند و كسي هم مدعي اين نيست و ممكن است رسانهها باعث اختلال هم بشوند.كودكي مفهومي مدرن و نوشوندهخانيكي گفت: در رويكرد جامعهشناسي هم به بحث جامعهپذيري كودك پرداخته ميشود. در نگاه سنتي جامعهپذيري براي كودك جايگاهي در تعاملات و داد و ستدها قائل نيستيم و نوعي الگوي جبرگرايانه مبناي كار است. در كنار اين نگاه الگوي ديگري مطرح ميشود كه سازه گرايانه است. كودكان را ناتوان نميداند بلكه آنها را عاملان اجتماعي تلقي ميكند، شهرونداني ميداند كه نيازها و حقوق خاص خود را دارند. كودكان بخشي از گفتوگويي هستند كه طرف ديگر آن ميتواند بزرگسالان يا افراد ديگر باشد. ميتوان اين گونه نتيجه گيري كرد كه مفهوم كودكي در مطالعات كودكي يك برساخته اجتماعي و فرهنگي است. مفهوم كودكي پديدهاي مدرن و نوشونده است كه تحتتأثير تمايزهاي ساختاري قرار ميگيرد و بنابراين امروز نميتوان از كودكي حرف زد بلكه بايد از كودكيهاي متفاوت سخن گفت چراكه كودكي در ايران با كودكي در غرب و جاهاي مختلف فرق ميكند. كودكي امروز با كودكي بيست سال پيش متفاوت است چون كودكي تحث تأثير زمان و مكان است.راهحل همه كمبودها و سوءتدبيرها رسانه نيستاو ادامه داد: با اين مقدمه و از اين به بعد بايد سراغ رسانهها رفت. رسانههايي كه هميشه در جامعه ما احساس ميشود همه سوءتدبيرها و كمبودها و ناقصههاي موجود را بايد برطرف كنند. به همين دليل وقتي با شبكههاي مجازي مواجه ميشويم در همان ابتدا نگران اين هستيم كه چگونه اين شبكهها را تحت كنترل خود درآوريم. سوال اين است كه ما از فرهنگ رسانهاي چه مطالباتي داريم و رسانهها در برابر مطالعات كودكي چه ميكنند. دو كليد واژه مهم وجود دارد كه بايد به آنها بپردازيم. يكي اين كه در بازنمايي كودكان چگونه عمل ميكنند و چه تصويري از كودك ارائه ميدهند و ديگري اين كه در مصرفي شدن كودكي چگونه عمل ميكنند؟ آيا كودك مصرف كننده است يا تعامل كننده يا توليد كننده؟جامعه ايران در برابر اداره شوندگي مقاومت داردخانيكي تأكيد كرد: مطالعات كودكي را نميتوان در دانش خاصي مثل روانپزشكي يا روانشناسي محدود كرد و طبيعتاً ميان رشتهاي و فراتر از اينها است و نميتوان آن را تقليل داد. اكنون با نگاه آمرانه نميتوان با كودك تعامل داشت. كودك هم بايد طرف گفتوگو باشد بهويژه در ايران كه بيشتر تحقيقات جامعهشناسانه و سياسي نشان داده جامعه ايراني به نوعي در برابر اداره شوندگي مقاومت دارد ولي در برابر گفتوگو مقاومتي نميكند. الن تورن نيز درباره جنبشهاي اجتماعي همين را ميگويد كه جنبشهاي اجتماعي ضد اداره شوندگي هستند. تاكنون مطالعات كودكي توسط مجلههاي تخصصي و رسانهها صورت گرفته و دانشگاهها در اين زمينه تعاملي با هم نداشتهاند و ديوارهاي بلند آنها مانع از اين تعامل و مطالعات شده است.فضاي زيست كودكان بزرگسالانه شده استعضو هيئت علمي دانشكده ارتباطات دانشگاه علامه طباطبايي اظهار كرد: به نظر من نياز است كه به مطالعات كودكي به صورت آكادميك پرداخته شود و متأسفانه مطالعات دانشگاهي در اين زمينه كم است. با گسترش تكنولوژيهاي ارتباطي و فراگيرشدن تلفنهاي هوشمند و رسانههاي جديد، ابزار رسانهاي مشتركي بين كودكان و بزرگسالان به وجود آمده است. به اين دليل در گذشته منازعه كمتر بود كه كودك براي مراجعه به رسانهاي مثل مجله بايد سواد لازم را پيدا ميكرد ولي الان اين گونه نيست و تسلط او در استفاده از تلفنهاي هوشمند بيشتر از والدين خود است. اين ابزار رسانهاي مشترك مرزهاي بين بزرگسالي و كودكي را تشديد كرده است، فضاي زيست كودكان بزرگسالانه شده است.دموكراتيزه شدن فضاي خصوصيخانيكي گفت: عواقب اين وضعيت دموكراتيزه شدن اطلاعات در خانواده و امكان مشاركت جويي كودك در خانواده را بيشتر كرده است. كودك مصرف فعال دارد و نسبت به محتوا منفعل نيست بلكه فعالانه در انتخاب محتوا عمل ميكند. كودكان در مصرف رسانههاي ديجيتال پيشگام هستند و نتيجه اين وضعيت مفهومي است كه گيدنز به آن اشاره ميكند يعني دموكراتيزه شدن فضاي خصوصي. صميميت تاريخي نسبت به ارتباطات چهره به چهره دگرگون شده است، حق تعيين و تنظيم ارتباط توسط خود كودك مطرح شده است و وظايف والدين نيز بيشتر به عنوان مراقبت مطرح ميشود.شهروند شدن زود هنگام كودكاو اظهار كرد: مقوله دومي كه در رسانهاي شدن دنياي كودكان بايد به آن پرداخت، دامن زدن به اضطراب كودك در اثر منابع هويتي متكثر و بيشمار است كه به نوعي كودكان در مواجهه با رسانههاي جديد دچار چندپارگي مباني مشروعيت شدهاند. مقوله سوم تغيير اقتضائات ايفاي نقش حمايتي خانواده در قبال كودك است، نقش حمايتي يعني اين كه فعاليت آنلاين و مصرف رسانهاي كودك را در فضاي ايمن تعريف كند. مقوله چهارمي كه اهميت پيدا كرده، شهروند شدن زودهنگام كودك است حتي كودكان پنج شش ساله هم دانستن را حق خود ميدانند؛ مؤلفه پنجم افزايش فضاهاي خلوت كودك است كه زمينههاي تشديد فردگرايي را فراهم كرده است.توجه نكردن به ويژگيهاي شهروندي كودكرئيس انجمن ايراني مطالعات فرهنگي و ارتباطات تصريح كرد: در چنين شرايط فناورانه و فرهنگي كه ترسيم شد، آنچه بر رسانهاي شدن كودك ايراني غالب شده است تأكيد بر مطيعسازي و تابع بودن كودك به عنوان فردي است كه بايد پيرو برنامههاي تدارك ديده شده توسط بزرگسالان براي او باشد و اين با مفهوم كودكي امروزي در تناقض است. نگرانيهاي ما هم بيشتر بر جنبه مصرف رسانهاي متمركز است نه بر حقوق شهروندي. هميشه بر مصرف رسانهاي كودك تأكيد ميكنيم و چون به ويژگيهاي شهروندي كودك توجه نميكنيم نگاه ما آسيبپذيرانه ميشود، در نتيجه آنچه كمتر وجود دارد، رويكرد مطالعات كودكي است.نگاهي نو درباره كودكيخانيكي در پايان گفت: خلاصه حرف من اين است كه نميتوان در چارچوب سنتي روانشناسانه باقي ماند. بايد مفهوم كودكيها و كودكي ايراني را مورد مطالعه قرار دهيم و بپذيريم كه نگاه ما نبايد مبتني بر نگاه مصرفي باشد. اگر ما فقط كودك مصرف كننده را مد نظر قرار دهيم، به اين ختم ميشود كه تربيت يك سويه و بالا به پايين داشته باشيم. ولي اگر نگاه ما به كودك به عنوان شهروند باشد و در درون منطق گفتوگويي ديده شود، ميتوان اميدوار بود كه كودكان از رسانههاي اجتماعي و تلفن همراه با تعامل اجتماعي استفاده ميكنند يعني در اين حالت تنها مصرف كننده نيستند و ميتوانند قدرت انتخاب گري هم داشته باشند. به اين ترتيب ميتوان گفت ما نيازمند نگاه نو هستيم كه در اين نگاه اعتبار و ارزش بيشتري بايد براي كودك قائل شد.منبع : شفقنا رسانه |  |
| هادي خانيكي، رئيس انجمن ايراني مطالعات فرهنگي و ارتباطات در ششمين همايش سالانه ملي سلامت روان و رسانه گفت: با گسترش تكنولوژيهاي ارتباطي و فراگيرشدن تلفنهاي هوشمند و رسانههاي جديد، ابزار رسانهاي مشتركي بين كودكان و بزرگسالان به وجود آمده است. به اين دليل در گذشته منازعه كمتر بود كه كودك براي مراجعه به رسانهاي مثل مجله بايد سواد لازم را پيدا ميكرد ولي الان اين گونه نيست و تسلط او در استفاده از تلفنهاي هوشمند بيشتر از والدين خود است. اين ابزار رسانهاي مشترك مرزهاي بين بزرگسالي و كودكي را تشديد كرده است، فضاي زيست كودكان بزرگسالانه شده است.مبادله دانش در حوزههاي مختلفخانيكي با اشاره به پنج دوره گذشته اين همايش درباره «مفهوم جديد كودكي و حلقههاي مفقوده در رسانهاي شدن دنياي كودك ايراني» گفت: من از اولين دوره اين همايش حضور داشتهام و خوشبختانه بعد از پنج دوره برگزاري اين همايش شاهد حركت رو به جلو هستيم. نطفه همايش از اين تفكر آغاز شد كه آيا مسائل روان پزشكي را بايد محدود در اين حوزه كرد يا اين كه لازم است به ابعاد اجتماعي و ارتباطي آن هم پرداخت و براساس همين احساس بود كه در ابتدا در كنار كرسي يونسكو و انجمنهاي مختلف روانشناسي و جامعه شناسي قرار گرفتيم تا مسئله را در ابعاد پنجگانهاي پيگيري كنيم. اين كار منجر شد تا دانش و علم هر حوزه به حوزه ديگر منتقل شود.مشكل جامعه ايران ضعف گفتوگو استاو ادامه داد: مشكل جامعه ايران ضعف گفتوگو و تواناييهاي گفتوگويي است كه در ايجاد شكافها مؤثر است و همين ضعف گفتوگو باعث ميشود وقتي در حوزه آكادميك هم از ارتباط رسانه و روان پزشكي سخن به ميان ميآيد، دچار بدفهمي ميشويم. پس ما نياز داريم تا گفتوگو كنيم. از نتايج نشستهاي پنج گانه گذشته ميتوان به روي آوردن دانشجويان ارتباطات و همچنين روان پزشكي به تحقيقات ميان رشتهاي اشاره كرد كه تداوم اين تحقيقات را در كارگاههاي برگزار شده در اين همايش ميتوان مشاهده كرد.عضو هيئت علمي دانشگاه علامه طباطبايي تصريح كرد: من فكر ميكنم جاي يك بحث در اين نشست خالي است و آن عدم اتصال ارگانيك با نشستي است كه چند ماه پيش درباره كودكي در ايران برگزار شد و اتفاقاً محور آن نشست هم مثل امروز دكتر معين بودند. عدم ارتباط و اتصال اين دو نشست باعث عدم انتقال نتايج آن به نشست امروز شده است. اما چون من در هر دو نشست حضور داشتم براي همين بحث مشتركي با آن نشست خواهم داشت. در نشست چند ماه گذشته بحث اصلي اين بود كه كودكي را نميتوان با تعريف و چارچوب گذشته مطالعه كرد و بايد فهم جديدي نسبت به آن داشته باشيم.كودك قرون وسطي يعني بزرگسال كوچكخانيكي با اشاره به تعريف فيليپ اليس از كودكي گفت: ميتوان اين تعريف را مبناي بحث قرار داد كه ميگويد مفهوم كودكي متعلق به دوران جديد است و در قرون وسطي مفهوم كودكي وجود ندارد، نه اين كه كودك وجود نداشت بلكه كودك به معناي بزرگسال كوچك بود. اليس در كتاب خود به اشكال كودكي هم اشاره ميكند. به عنوان مثال وقتي از كودكي در خاورميانه حرف ميزند، آغشته به حمايت خانواده و توقع وفاداري از كودك است و جامعهپذيري كودك از زماني آغاز ميشود كه نسبت به اطرافيان خود شناخت پيدا ميكند و احترام به پدر و مادر، مذهب، مهماننوازي از مصداقهاي جامعه پذيري در اين دوره است. به طور كلي در اين نگاه منافع گروهي و جمع بر منافع فردي تقدم پيدا ميكند و اهميت كودك هم در راستاي همين اهداف معنا دارد.كودك مدرن فاقد عقل و دانش و مهارتاو تصريح كرد: مفهوم كودك در دوران مدرن معناي متضاد و متناقض با دوران گذشته پيدا ميكند و با تمايزيافتگي تعريف ميشود ولي باز اين تمايز نيز متكي بر صورتبنديهاي قبلي است و كودك به نوعي فاقد عقل و دانش و مهارت است و بهره لازم را از قواي شناختي ندارد و از سويههاي تاريك هستي مثل مرگ و عشق و زندگي چيزي نميفهمد. به طوركلي در دوران قديم براي كودك جايي قائل نيستند و كودك بايد زودتر بزرگ شود ولي در دوران مدرن براي كودك جايي در نظر گرفته شده است. بايد از اين جا با شتاب بيشتر گذر كرد و اين بزرگسالان هستند كه بايد كودك را از دالان كودكي عبور بدهند و به بزرگسالي برسانند.كودك پستمدرن مايه رشك بزرگساليرئيس انجمن ايراني مطالعات فرهنگي و ارتباطات اظهار كرد: در عصر جديد مفهوم كودكي در دوره پسامدرن مطرح ميشود. در اين نگاه به جاي تكيه بر كمبودها سعي ميشود بر افزودههاي دوران كودكي تكيه شود. يعني كودك ويژگيهايي دارد كه بزرگسال هميشه آرزوي داشتن آنها را دارد. بزرگسال به كنجكاوي، تواناييهاي ذهني و توانايي طرح پرسشهاي عميق فلسفي كودك غبطه ميخورد. در مجموعه تعاريف پسامدرن، كودك مايه رشك بزرگسال است و چيزهايي دارد كه بزرگسال ندارد. پس اگر بخواهيم تحول مفهوم كودكي را دنبال كنيم ميتوانيم بگوييم نقطه مشترك دوران مدرن و پسا مدرن قائل شدن به تمايز است يعني كودكي را بايد جداي از بزرگسالي فهميد.عقلانيت كودك و شهروند بودن اوهادي خانيكي در ادامه با اشاره به پژوهش شيخرضايي در نشست كودكي در ايران گفت: شيخرضايي در مقاله خود به برخي از ابعاد كودك پرداخته بود؛ كودك برخوردار از عقلانيت است. اگرچه با عقلانيت بزرگسال متفاوت است و به معناي بينيازي كودك از بزرگسالان نيست بلكه به معناي اين است كه يك هسته عقلاني هم در كودك وجود دارد و ما بايد ياد بگيريم كه با كودك سخن معقول بگوييم. نكته دوم اين بود كه كودك را شهروند ذي حقي تلقي كنيم. به نظر من آنچه در همه بحثها و پنلها مغفول مانده است. بحث حقوق كودكان بود كه هنوز به اين مسئله نتوانستهايم برسيم و حق كودك در استفاده از فضاي مجازي چيست و چگونه اين حق را براي او اعمال كنيم.اين مدرس ارتباطات ادامه داد: ما نيازمند هستيم كه به مقوله مطالعات كودكي ورود پيدا كنيم. در اين مطالعات همه جامعه شناسان، روانشناسان و هم ارتباطاتيها بايد مطالعات كودكي را به عنوان مسئله جديدي بپذيريم و و مورد مطالعه قرار دهيم. از دو منظر روانشناسي و جامعه شناسي دو نقد به مطالعات كودك وارد است. نقد روانشناسي با نقد سنت رشد پياژه شروع ميشود كه در آن سنت مطالعه كودك براي چگونگي ورود به بزرگسالي مطرح است. در اين نگاه محيط اجتماعي را زمينه اصلي رشد ميدانند و خاستگاه روان آدمي را در اجتماع جستوجو ميكنند. اگر مي خواهيم رسانهها را نقد كنيم بايد از اين منظر وارد شويم. رسانهها هميشه باعث تقويت نميشوند و كسي هم مدعي اين نيست و ممكن است رسانهها باعث اختلال هم بشوند.كودكي مفهومي مدرن و نوشوندهخانيكي گفت: در رويكرد جامعهشناسي هم به بحث جامعهپذيري كودك پرداخته ميشود. در نگاه سنتي جامعهپذيري براي كودك جايگاهي در تعاملات و داد و ستدها قائل نيستيم و نوعي الگوي جبرگرايانه مبناي كار است. در كنار اين نگاه الگوي ديگري مطرح ميشود كه سازه گرايانه است. كودكان را ناتوان نميداند بلكه آنها را عاملان اجتماعي تلقي ميكند، شهرونداني ميداند كه نيازها و حقوق خاص خود را دارند. كودكان بخشي از گفتوگويي هستند كه طرف ديگر آن ميتواند بزرگسالان يا افراد ديگر باشد. ميتوان اين گونه نتيجه گيري كرد كه مفهوم كودكي در مطالعات كودكي يك برساخته اجتماعي و فرهنگي است. مفهوم كودكي پديدهاي مدرن و نوشونده است كه تحتتأثير تمايزهاي ساختاري قرار ميگيرد و بنابراين امروز نميتوان از كودكي حرف زد بلكه بايد از كودكيهاي متفاوت سخن گفت چراكه كودكي در ايران با كودكي در غرب و جاهاي مختلف فرق ميكند. كودكي امروز با كودكي بيست سال پيش متفاوت است چون كودكي تحث تأثير زمان و مكان است.راهحل همه كمبودها و سوءتدبيرها رسانه نيستاو ادامه داد: با اين مقدمه و از اين به بعد بايد سراغ رسانهها رفت. رسانههايي كه هميشه در جامعه ما احساس ميشود همه سوءتدبيرها و كمبودها و ناقصههاي موجود را بايد برطرف كنند. به همين دليل وقتي با شبكههاي مجازي مواجه ميشويم در همان ابتدا نگران اين هستيم كه چگونه اين شبكهها را تحت كنترل خود درآوريم. سوال اين است كه ما از فرهنگ رسانهاي چه مطالباتي داريم و رسانهها در برابر مطالعات كودكي چه ميكنند. دو كليد واژه مهم وجود دارد كه بايد به آنها بپردازيم. يكي اين كه در بازنمايي كودكان چگونه عمل ميكنند و چه تصويري از كودك ارائه ميدهند و ديگري اين كه در مصرفي شدن كودكي چگونه عمل ميكنند؟ آيا كودك مصرف كننده است يا تعامل كننده يا توليد كننده؟جامعه ايران در برابر اداره شوندگي مقاومت داردخانيكي تأكيد كرد: مطالعات كودكي را نميتوان در دانش خاصي مثل روانپزشكي يا روانشناسي محدود كرد و طبيعتاً ميان رشتهاي و فراتر از اينها است و نميتوان آن را تقليل داد. اكنون با نگاه آمرانه نميتوان با كودك تعامل داشت. كودك هم بايد طرف گفتوگو باشد بهويژه در ايران كه بيشتر تحقيقات جامعهشناسانه و سياسي نشان داده جامعه ايراني به نوعي در برابر اداره شوندگي مقاومت دارد ولي در برابر گفتوگو مقاومتي نميكند. الن تورن نيز درباره جنبشهاي اجتماعي همين را ميگويد كه جنبشهاي اجتماعي ضد اداره شوندگي هستند. تاكنون مطالعات كودكي توسط مجلههاي تخصصي و رسانهها صورت گرفته و دانشگاهها در اين زمينه تعاملي با هم نداشتهاند و ديوارهاي بلند آنها مانع از اين تعامل و مطالعات شده است.فضاي زيست كودكان بزرگسالانه شده استعضو هيئت علمي دانشكده ارتباطات دانشگاه علامه طباطبايي اظهار كرد: به نظر من نياز است كه به مطالعات كودكي به صورت آكادميك پرداخته شود و متأسفانه مطالعات دانشگاهي در اين زمينه كم است. با گسترش تكنولوژيهاي ارتباطي و فراگيرشدن تلفنهاي هوشمند و رسانههاي جديد، ابزار رسانهاي مشتركي بين كودكان و بزرگسالان به وجود آمده است. به اين دليل در گذشته منازعه كمتر بود كه كودك براي مراجعه به رسانهاي مثل مجله بايد سواد لازم را پيدا ميكرد ولي الان اين گونه نيست و تسلط او در استفاده از تلفنهاي هوشمند بيشتر از والدين خود است. اين ابزار رسانهاي مشترك مرزهاي بين بزرگسالي و كودكي را تشديد كرده است، فضاي زيست كودكان بزرگسالانه شده است.دموكراتيزه شدن فضاي خصوصيخانيكي گفت: عواقب اين وضعيت دموكراتيزه شدن اطلاعات در خانواده و امكان مشاركت جويي كودك در خانواده را بيشتر كرده است. كودك مصرف فعال دارد و نسبت به محتوا منفعل نيست بلكه فعالانه در انتخاب محتوا عمل ميكند. كودكان در مصرف رسانههاي ديجيتال پيشگام هستند و نتيجه اين وضعيت مفهومي است كه گيدنز به آن اشاره ميكند يعني دموكراتيزه شدن فضاي خصوصي. صميميت تاريخي نسبت به ارتباطات چهره به چهره دگرگون شده است، حق تعيين و تنظيم ارتباط توسط خود كودك مطرح شده است و وظايف والدين نيز بيشتر به عنوان مراقبت مطرح ميشود.شهروند شدن زود هنگام كودكاو اظهار كرد: مقوله دومي كه در رسانهاي شدن دنياي كودكان بايد به آن پرداخت، دامن زدن به اضطراب كودك در اثر منابع هويتي متكثر و بيشمار است كه به نوعي كودكان در مواجهه با رسانههاي جديد دچار چندپارگي مباني مشروعيت شدهاند. مقوله سوم تغيير اقتضائات ايفاي نقش حمايتي خانواده در قبال كودك است، نقش حمايتي يعني اين كه فعاليت آنلاين و مصرف رسانهاي كودك را در فضاي ايمن تعريف كند. مقوله چهارمي كه اهميت پيدا كرده، شهروند شدن زودهنگام كودك است حتي كودكان پنج شش ساله هم دانستن را حق خود ميدانند؛ مؤلفه پنجم افزايش فضاهاي خلوت كودك است كه زمينههاي تشديد فردگرايي را فراهم كرده است.توجه نكردن به ويژگيهاي شهروندي كودكرئيس انجمن ايراني مطالعات فرهنگي و ارتباطات تصريح كرد: در چنين شرايط فناورانه و فرهنگي كه ترسيم شد، آنچه بر رسانهاي شدن كودك ايراني غالب شده است تأكيد بر مطيعسازي و تابع بودن كودك به عنوان فردي است كه بايد پيرو برنامههاي تدارك ديده شده توسط بزرگسالان براي او باشد و اين با مفهوم كودكي امروزي در تناقض است. نگرانيهاي ما هم بيشتر بر جنبه مصرف رسانهاي متمركز است نه بر حقوق شهروندي. هميشه بر مصرف رسانهاي كودك تأكيد ميكنيم و چون به ويژگيهاي شهروندي كودك توجه نميكنيم نگاه ما آسيبپذيرانه ميشود، در نتيجه آنچه كمتر وجود دارد، رويكرد مطالعات كودكي است.نگاهي نو درباره كودكيخانيكي در پايان گفت: خلاصه حرف من اين است كه نميتوان در چارچوب سنتي روانشناسانه باقي ماند. بايد مفهوم كودكيها و كودكي ايراني را مورد مطالعه قرار دهيم و بپذيريم كه نگاه ما نبايد مبتني بر نگاه مصرفي باشد. اگر ما فقط كودك مصرف كننده را مد نظر قرار دهيم، به اين ختم ميشود كه تربيت يك سويه و بالا به پايين داشته باشيم. ولي اگر نگاه ما به كودك به عنوان شهروند باشد و در درون منطق گفتوگويي ديده شود، ميتوان اميدوار بود كه كودكان از رسانههاي اجتماعي و تلفن همراه با تعامل اجتماعي استفاده ميكنند يعني در اين حالت تنها مصرف كننده نيستند و ميتوانند قدرت انتخاب گري هم داشته باشند. به اين ترتيب ميتوان گفت ما نيازمند نگاه نو هستيم كه در اين نگاه اعتبار و ارزش بيشتري بايد براي كودك قائل شد.منبع : شفقنا رسانه | |
| سياوش روشني - دو سالي ميشود كه مسوولان وزارت ارتباطات در لواي اقتصاد مقاومتي اعلام ميكنند كه توليد محتواي داخلي كشور بايد در فاز نخست ۲ و در نهايت تا ۱۰ برابر افزايش يابد و با ارائه آمار مختلف و به شيوههاي گوناگون بر ضرورت اجراي هرچه سريعتر آن تاكيد ميكنند، كما اين كه شنيده ميشود با سرعت بالايي انواع آييننامهها و مقدمات صرف و تزريق بودجه در اين خصوص در تدارك است تا فارغ از نتيجه، از نظر قانوني نيز نتوان اشكالي به كار وارد كرد.اما همانطور كه هفته گذشته وعده داديم، در اين شماره به بازخواني يك پرونده مهم خواهيم پرداخت.اجازه دهيد در همين ابتدا خاطرنشان كنيم كه توليد محتواي الكترونيكي براي كشور فوايد زيادي دارد و كمترين و ابتداييترين فايده اين است كه باعث جلوگيري از خروج اطلاعات و ترافيك كاربران ايراني از كشور ميشود كه خود به لحاظ اقتصادي، امنيتي، فرهنگي و اجتماعي آثار زيادي به همراه خواهد داشت.اما در اين ميان انتقادهاي بجايي نيز به اين طرح از بابت اصل ورود مستقيم دولت براي توليد محتوا و البته به روش حمايت از توليد محتوا مطرح است. شايد بيتوجهي به همين انتقادها بوده كه باعث شده در حدود ۱۰ ساله اخير هيچيك از دولتهايي كه آمده و رفتهاند، نتوانند كارنامه روشن و موفقي در بحث توليد محتوا ارايه كنند.در سالهاي اخير عموم طرحهاي توليد محتواي دولتي يا با حمايت دولتي خروجي روشن و ملموسي نداشته و باعث هدر رفت بودجه و انرژي كشور شدهاند.مخالفان طرح توليد محتوا به شكل دولتي، براي اثبات اين نظر خود اما مستندات تاريخي قابل اتكايي هم دارند كه نمونههاي طرحهاي ناموفقي همچون ايميل ملي، سيستم عامل ملي، جويشگرهاي بومي و نحوه اعطاي وامهاي حمايتي وزارت ارتباطات كه جهتگيري و سمت و سوي مشخصي ندارد، تنها چند مورد از اين موارد است.اما در مطلب حاضر به عنوان دليلي كاملا منطبق و مرتبط با اشكالات روش اجراي طرح حمايت از توليد محتواي الكترونيكي (كه البته هنوز هم به شكل مدون و مستند رونمايي نشده است)، كافي است به حدود ۱۰ سال قبل برگشته و به بازخواني يك پرونده با مختصات و اهدافي كاملا مشابه بپردازيم. معرفي طرح تسماطرح تسما (توليد و ساماندهي محتواي الكترونيكي ايران) با اين استدلال كه ايران با وجود پيشينه فرهنگي و اسلامي با حضور خود در اينترنت ميتواند سكوت مطلقي را كه در دنيا نسبت به عدالت و اخلاق بوده بشكند و حيات جديدي را به وجود آورد و به عنوان يك طرح ملي با حمايت دولتي، از سوي شوراي عالي اطلاعرساني مطرح شد.اتفاقا در طرح تسما نيز نقشه راه در زمينه توليد و ساماندهي محتوا شناسايي و مسووليت نهادهاي اجرايي در اين راستا تعيين شد. در تقريري از طرح تسما حوزههايي را كه اين طرح ميخواست تحت پوشش قرار دهد، شامل ۱۴ حوزه ميشد كه براي جلوگيري از طولاني شدن متن اين گزارش به خلاصهاي از هر يك از اين حوزهها به شكلي تيتر وار اشاره ميكنيم، هدف نيز آن است كه توجه مخاطبان و مسوولان به اين مورد جلب شود كه اتفاقا طرح تسما نيز ابعادي بسيار گسترده و كاملا مشابه با طرح توليد محتواي الكترونيكي فعلي داشت. حوزه دين و معنويت- اين حوزه دربرگيرنده مواردي از جمله حوزه علميه الكترونيكي، تاسيس بانكهاي اطلاعات ديني، تبليغات ديني و پايگاههاي اطلاعرساني ديني بود.حوزه علم و پژوهش- اين حوزه نيز به مواردي از جمله الكترونيكي كردن مدارك علمي كشور، ايجاد اصطلاحنامههاي علمي- فرهنگي و ديني مربوط شده و به معرفي كتاب، مجله و نرمافزار در اين حوزه ميپرداخت.حوزه خط و زبان فارسي- اين حوزه هم شامل ايجاد و توسعه فونتهاي استاندارد براي زبان فارسي، خطاياب املايي و بازيابي معنايي متون زبان فارسي بود.حوزه آموزش الكترونيك- اين حوزه به ارايه دروس به شكل مجازي، توسعه شبكه علمي مجازي كشور IROST و اطلاعرساني از طريق نهادها و مراكز آموزشي ميپرداخت.حوزه اخلاق و تربيت- اين حوزه به معرفي الگوهاي اخلاقي، معرفي فضايل و رذائل اخلاقي و اخلاق فردي و اجتماعي ميپرداخت.حوزه نظام حقوقي- در برگيرنده تدوين قوانين لازم در زمينه توليد محتوا و حقوق و وظايف شهروندي بود.حوزه ميراث فرهنگي و گردشگري- اين حوزه نقشه الكترونيكي شهرها با محوريت مكانهاي مورد نياز در گردشگري را ارايه ميداد.حوزه هنر- اين حوزه موضوعات نمايش و ادبيات نمايش، موسيقي، معماري و شهرسازي، هنرهاي سنتي و صنايع دستي ايراني و اسلامي را پوشش ميداد.حوزه نظام اطلاعات مكان محور (فرهنگي- اجتماعي)- اين حوزه مراكز فرهنگي و نوع خدمات آن، محلهاي استراحت بينشهري و نوع خدمات موجود در آن، مساجد و نوع خدمات جنبي آنها را پوشش ميداد.حوزه خدمات عمومي فرهنگي (بخش خصوصي و دولتي )- شامل محورهاي گسترش و نفوذ فرهنگ اسلامي در محيط شبكه جهاني، احيا و معرفي آثار اسلامي و فرهنگي، تبيين و تعيين شاخصهاي كمّي و كيفي ارزيابي وضعيت فرهنگي شبكه ملي كشور بود.حوزه امنيت فرهنگي و محيط رايانهاي پاك- بخشهايي اعم از نظام جامع امنيت اطلاعاتي در فضاي محتوا، ضوابط فرهنگي حاكم بر ICPها، ISPها، IDCها و PAPها و امنيت مراكز دادهاي VoIP را تحت پوشش داشت.حوزه اطلاعرساني سلامت- شامل بهداشت تغذيه، بهداشت روان، سلامت كودك و دادهكاوي بيماريها بود.ديگر حوزه در طرح تسما- ديگر حوزههاي طرح تسما به «بازي ها و سرگرميهاي الكترونيكي» مربوط ميشد كه محورهايي از قبيل معرفي شخصيت اسطورههاي ايران باستان و فرهنگ ديني و معرفي شخصيتهاي تاريخ اسلام و ايران را از دريچه توليد بازيهاي داخلي ميديد.شوراي عالي اطلاعرساني با ارايه طرح تسما (توليد و ساماندهي محتواي الكترونيكي) در حوزههاي مذكور درواقع قسمتي از كار فرهنگسازي در اين حوزهها را بر عهده ميگرفت و ميبايست با نگارش طرحي جامع و فراگير كه در آن با تعيين و معرفي نهادهاي فعال در هر حوزه، برنامههاي اقدام را نيز تعريف كند و از طريق نهادهاي اجرايي مسوول در هر زمينه و با مشاركت بخش خصوصي توليد محتواهاي مربوطه را به موقع تعيين شده و در زمانبندي مشخص ايجاد كند شكل گرفت.تعيين معيارها و استانداردها و تعريف پروژهها و حمايت از فعاليت نهادهاي مسوول و نظارت بر آنها از جمله وظايف اصلي شوراي عالي اطلاعرساني در طرح تسما بود. ضمن آن كه پس از تدوين طرح، بخشهايي از طرحهاي برجاي مانده يا واگذار شده از سوي نهادهاي اجرايي را نيز اين نهاد ميبايست مديريت كند.با توجه به اينكه در حوزههاي مطرح شده به موجب طرح تسما، محتواي بسيار زيادي در كشور ميبايست توليد ميشد، لذا انتظار ميرفت با استفاده از اين اطلاعات بتوانيم اتفاقات و تحولات بزرگي را رقم بزنيم كه البته اين رويا كامل و به درستي تعبير نشد. فعاليتهاي جنبي طرح تسماتسما اما فقط يك طرح براي توليد و ساماندهي محتواي الكترونيكي نبود و اتفاقا متوليانش فكر جشنواره و بازار و ساير ملزومات ديگر را نيز كرده بودند. اين را از آن جهت گفتيم كه طراحان فعلي توليد محتواي الكترونيكي در وزارت ارتباطات در جريان باشند.كمي بعد از ارايه طرح تسما، نخستين جشنواره توليد و ساماندهي محتواي الكترونيكي ايران و طرح بازار ملي اشتراك محتواي الكترونيكي، با موافقت و نظارت سازمان مديريت و برنامهريزي به عنوان يك طرح جنبي كشور برگزار شد.دبير اجرايي جشنواره مذكور در سال ۸۶ صراحتا و رسما گفته بود براي اجراي اين طرح ۶۰۰ ميليون تومان بودجه با موافقت و نظارت سازمان مديريت و برنامه ريزي كشور اختصاص داده شده است و صحبت از تخصيص ۱۰ ميليارد تومان به اين امر نيز مطرح بود كه اين اعداد در زمان خود بزرگ بودند.دبير شوراي عالي اطلاعرساني و متوليان طرح تسما همواره بر اين نكته تاكيد داشتند كه توسعه و پيشرفت در حوزه فناوري اطلاعات و ارتباطات نيازمند دو بال زيرساخت و محتواست. اين دو بال در كنار هم سبب توسعه و پيشرفت خواهند شد.به هر حال در آن زمان نيز از نظر توجيه و الزامات طرح و از نظر چارچوبهاي قانوني همه چيز درست بود، اما اشكال منتقدان در همان زمان هم به نحوه اجرا، هزينه و فايده، سواستفادهها، حيف و ميلها و مسايلي از اين دست بود. امروز و سرانجام تسمااگرچه خيلي از مديران طرح تسما امروز هم در سمت خود مشغول به فعاليت هستند اما هيچگاه معلوم نشد سرانجام طرح تسما، ميزان هزينهكردها و خروجيهاي مشخصا چه بود. علاوه بر اين همچنان از نتيجه ادغام شوراي عالي اطلاعرساني در شوراي عالي فضاي مجازي كه اخيرا هم مصوب شد، خبري نيست كه در مجالي ديگر به آن نيز خواهيم پرداخت.اما براي آنكه به شكلي خلاصه بدانيد در اين سالها دقيقا چه بر سر تسما آمد، بخشي از گزارش مركز پژوهشهاي مجلس در سال ۹۰ را عينا با هم مرور ميكنيم.در اين گزارش آمده است: "توسعه و پيشرفت در حوزه فناوري اطلاعات و ارتباطات نيازمند دو بال زير ساخت و محتواست. اين دو بال در كنار هم سبب توسعه و پيشرفت خواهند شد. در جمهوري اسلامي ايران و در برنامه توسعه و كاربردي فناوري اطلاعات و ارتباطات نگاه غالب به حوزه زيرساخت معطوف بود و عملاً حوزه محتواي الكترونيكي بومي و بالطبع حوزه محتواي ديجيتال اسلامي، مغفول ماند. در سال ۱۳۸۴، اصليترين وظيفه دبيرخانه شورايعالي اطلاعرساني بر اساس اصلاح اساسنامه شورايعالي اطلاعرساني، تمركز بر فعاليتهاي فرهنگي، اجتماعي، ديني و اخلاقي معين شد كه شورايعالي اطلاعرساني جهت پوشش قراردادن اين چهار محور، پيشنويس طرحي با عنوان طرح تسما را ارايه كرد.در ادامه اين گزارش آمده است: طرح تسما ميخواست كه نقشه راه در زمينه توليد و ساماندهي محتوا را شناسايي و مسووليت نهادهاي اجرايي در اين راستا را نيز تعيين كند ولي در نزاعهاي سياسي كه در ادغام شوراهاي عالي كشور به وجود آمد، اسير امور ساختاري شد و از رسالت واقعي خود فاصله گرفت. طرح تسما متولي پوشش ۱۴ حوزه، دين و معنويت، علم و پژوهش، خط و زبان فارسي، آموزش الكترونيك، اخلاق و تربيت، نظام حقوقي ، ميراث فرهنگي و گردشگري، هنر (ديجيتال) ، نظام اطلاعات مكان محور (فرهنگي ، اجتماعي)، خدمات عمومي و فرهنگي (بخش خصوصي و دولتي)، امنيت فرهنگي و محيط رايانهاي پاك، نظام سلامت جسم و روان، بازي و سرگرمي الكترونيكي و رسانه شد.تعيين معيارها و استانداردها و تعريف پروژهها و حمايت از فعاليت نهادهاي مسوول و نظارت بر آنها از جمله وظايف اصلي شورايعالي اطلاعرساني در طرح تسما مشخص شد كه تاكنون به نتايج مطلوبي نرسيده است."جمعبندياما مقصود اين گزارش و حرف ما از واكاوي و بازخواني طرحهاي مشابه در حوزه توليد محتواي الكترونيكي چيست. حرف ما اين است كه توليد محتواي الكترونيكي دستوري و دولتي نيست و هر جا واقعا ظرفيت و پتانسيلي وجود داشته باشد، اصلا نياز به بودجههاي دولتي نيست و بخش خصوصي خود دست به كار ميشود.براي نمونه موفقترين تجربه بخش خصوصي ما در توليد محتوا به دوره بهار وبلاگنويسي كشور بر ميگردد زماني كه سرويسدهندگان وبلاگ و برنامهنويسان جوان از جيب و وقت و انرژي خود به سرعت دست به كار شدند و البته مخاطبان بسيار زيادي را جلب كردند.از سويي ديگر در همين دوران فرومها و ********رومهاي داخلي ديگر جايي براي عرضه اندام نمونههاي خارجي نگذاشته بودند. جالب آن كه تمام اين وبلاگها و فرومها و تالارهاي گفتگوها هم با سرمايه كاملا خصوصي و بدون كوچكترين حمايت و بودجه دولتي توسعه يافته بودند.از گذشته به حال كه بياييم، مگر نه اين كه امروز چندين و چند شركت خصوصي با سرمايه خودشان وارد كار ارايه محتواي تصويري شدهاند كه اتفاقا بسيار هم گران، هزينهبر و به تعبيري دير بازده است. عرضهكنندگان انواع اپليكيشنهاي موبايلي چه؟ آنها از حمايت و بودجه دولتي برخوردار هستند؟ از اين دست مثالها البته كه بسيار است.درواقع بحث بر سر حجم محتواي توليدي نيست بلكه موضوع تناسب هزينه و فايده در توليد محتوا و توليد محتواي پرمخاطب و جذاب مورد نياز جامعه است. باز هم تاكيد ميشود هر جايي در فضاي مجازي از نظر ارايه خدمات و محتواي الكترونيكي داراي پتانسيل جذب درآمد و كسب مخاطب باشد، سرمايهگذاران بخش خصوصي خود به سرعت وارد عمل شده و نيازي به حمايت و بودجه دولتي هم ندارند. اما در شيوههاي حمايتي دولتي از اين نوع در برخي از موارد مشاهده ميشود كه برخي توسعه محتواهاي ديني و فرهنگي را بهانهاي براي جلوگيري از انتقاد هدررفت بودجهها و پاسخ به منتقدان به ميان كشيده و مطرح ميكنند.كوتاه آنكه امروز و بعد از گذشت ۱۰ سال، اگر كسي سراغ خروجي و متوليان طرح تسما را گرفت، ۱۰ سال بعد هم پيگير نتيجه طرح توليد محتواي الكترونيكي امروز وزارت ارتباطات خواهد شد! (منبع: عصر ارتباط) |
به گزارش خبرگزاري خبرآنلاين، عدم اتكاي دولت تدبير و اميد به درآمد نفتي باعث شده تا افزايش درآمدهاي مالياتي در كفه ديگر ترازو در دستور كار دولت قرار گيرد. براي دسترسي همه ماليات دهندگان به امكانات برابر براي تعيين ميزان پرداخت ماليات، سازمان مالياتي دريافت اظهارنامه الكترونيكي ماليات را در دستور كار قرار داده و به همين منظور، سايت اين سازمان نسخه هاي قابل استفاده اي از نرم افزار اظهارنامه نامه مالياتي را در اختيار كاربران و موديان مالياتي قرار داده است. - با اين حال برخي از مردم در سرويس مشكلات مردم گلايه كرده اند امكان دسترسي به اظهارنامه مالياتي و نرم افزار مربوطه را ندارند ...
